ای گل نمیدانم
که پرپر شدی
یا پرواز میکنی
پنهان است
در آغوش
بوسهِ دو قلب
نیمهِ گمشده نه
نیمهِ من تویی
تو
صدایت میکنم گُلِ نور
چون در غیبتِ روزهایم
به جای خورشید شکفتی
حالا دیگه لبام میگیرن
لبای خشک و دورم
همون لبا که گفتی
خندونِ بیلب میمونن